به نام ایران و خدائی که ایران را آفرید.

درود به دوستان عزیز.

خب درباره خودم باید بگم! مهدی محمدی دهقانی هستم متولد ۱۹ ماه آتش (آتیش) آذر ماه ۱۳۵۶ تهران.

عکسهای مهدی محمدی دهقانی

لیسانس مدیریت بازرگانی دارم اما تجربه ام در تجارت الکترونیک بیشتر از بازرگانی هست.

سالها روی ادیان و غیره تحقیق کردم.

منطق و فلسفه بصورت مطالعه آزاد خوندم و عرفان رو زیربناش قرار دادم که نکنه خدای نکرده حقی رو ناحق کنم و ناحقی رو شبه حق جلوه بدم با پیچیدگیهای این ذهن که کافیه بخواد چیزی رو در راستای حقوق خود و صاحبش درست جلوه بده !

خب خیلی چیزها هست که نمی تونم بگم به خیلی از دلائل. چون هر فرد باید به درجه از حدی که لازمش هست برسه تا بتونه متوجه بشه حقیقت رو. وگرنه یا کفرمی دونه اون حقیقت برتر رو یاردش می کنه.

حقیقت مثل لباس می مونه. مثلا من وقتی دو سالم بود لباسی که تنم بود درست بود و حقیقت، اما وقتی ۳۳ سالم شد همون لباسی که روزی حقیقت و مناسب بود برای من امروز دیگه کاربرد نداره و باطله !

از طرف دیگه من اگه دو سالم باشه و لباس ۳۳ سالگی رو که روزی به هر حال باید بپوشم رو الان بپوشم، خوب یقینا می گم مسخره هست اگه اینو  بپوشم و قبولش نمی کنم.

چون زمانش نرسیده !

داستان حقیقت هم اینه دوستان من. حقیقت به تناسب رشد و اختیار انسان بهش نمایان می شه و هر فرد وظیفه داره راه رشد رو که راه خداست طی کنه و در این راه همیشه زیبا حقایق تنها و تنها و تنها زمانی خودشون رو نشون خواهند داد که فرد با تلاشش آمادگی پذیرشش رو داشته باشه، وگرنه اگه زودتر بیاد یا متوجهش نمی شه یا ردش می کنه !

هیچ چیز مطلق نیست  و هر چیزی رو که فکر کنیم یقینا این حقیقته بزرگترین دروغ رو به خودمون گفتیم.

نسبیت تنها قانون مطلق جهان هست (فکر می کنم)، چون مطلق یعنی انتها و  پایان و انتها هم یعنی زوال !